Klocuchy drewniane - zbudować z nich można wszystko ale ich piękne drewniane pudełko kusi by zrobić coś jeszcze, więc od trzyletniego Wiktora dostałam ostrzeżenie...
- Jakie świetne klocki! - zapiszczałam.
- Klocki super ALE właśnie tak jest tam napisane: BROŃ BOŻE TAM WCHODZIĆ!

Nie ma jak cytować klasyków - pozdrawiamy ciocię Monikę :)

- Rafał zostanie moim mężem! - obwieściłam radośnie grupie ;) Na co odezwała się Gabrysia...
- Nie tam. Kacper jest taki niegrzeczny - niech on zostanie Pani mężem. Kacper - idziesz do pani Marty domu!
:D

-What is this? - zapytałam podsuwając Vanesie obrazek pod nos.
-Armchair!
-Good answer!
-Co? To nie są włosy na rękach! - krzyknął wzburzony Łukasz.
XD

- A jak to się nazywa?
- Spinache!
- Świetnie zapamiętałeś tę nazwę.
- Zapamiętałem, bo to jest ostre jak szpilka!

Na kursie...
(ja) - Nie wiem jak na to zareagujecie ale niedługo piszemy test.
(głos z sali) - Dobra, wypisuję się :D

- My nie jemy. My się odżywiamy. Czym się dziś odżywimy? Może ciastem?
- Nie. Ja tam ciasta nie jem. A jak chcę ciasto to mama ma zawsze zepsuty piekarnik ;)

- A! Twoje stopy mnie wąchają!

- Ale ty nie możesz tak mówić - skarcił Jasia Albert.
- Pani Marta się nazywa 'proszę Pani'.

Troszkę abstrakcyjne, acz urocze :)

- Proszę pani, a Miłosza to przyłapaliśmy na kłamstwie. On nam mówił, że jego tata jest strażakiem, a on jest zwykłym komputerowcem!

- Proszę pani, a Maciej to potrafi zaśpiewać tę piosenkę tak, jakby to był głos Wielkiej Brytanii! Tak pół na pół - pół Polski, pół Wielkiej Brytanii, bo Maciek jest z Polski ;)